قلبهای شکسته

(بدون عنوان)

پارمیس — Tue, 19 Aug 2008 07:27:37 GMT

روزی خیس از باران به دیدارت می آیم و در بارانی ترین دیدارمان همه چیز را اقرا می کنم.همه آن گله هایی که باید می کردم اما نکردم می دانم که روزی از این سکوت طولانی ام شاخه های شکننده چلچله ها غوغا می کنند ومن در اندیشه خود با دلی خالی از گذشته وحال آرزوهایم را برایت مرور خواهم کرد آرزئهایی که تو در آن حضور داری آرزوهایی که با عشق تو آغاز شد نمی دانی چه ساده لوحانه،هر شب به خود به قول می دهم:دیگر فردا مانند نخواهد بود اما اطمینان دارم ومی دانم که امشب مانند شب پیش،بی تو اما با یاد تو صبح خواهد شدوباز هم تکرار بود و تکرار تکرار

و باز هم عکس های جالب بفرمائید

پارمیس — Sat, 02 Aug 2008 17:03:52 GMT

عشق است

پارمیس — Wed, 16 Jul 2008 14:53:03 GMT

در خانه ی فقر تکیه گاهم عشق است در کوی جنون رفیق راهم عشق است

در روز حساب اگر گناهم پرسند گویم بخدا قسم گناهم عشق است

دوستت دارم

پارمیس — Sat, 12 Jul 2008 15:46:03 GMT

هیچ وقت از خدا نخواه که تموم دنیا رو

بهت بده فقط از خدا بخواه کسی رو

بهت بده که تو رو به تموم دنیا نده

عکس

پارمیس — Sat, 12 Jul 2008 15:35:20 GMT

دوست دارم چند تا از عکسهای قشنگمو براتون بذارم اگه

خواستین می تونین ببینین در ادامه مطلب

دوستت دارم

پارمیس — Sat, 12 Jul 2008 13:39:40 GMT

بی تو در خلوت شب ناله می کرد دل من

با هر ترانه از تو خوندن گریه می کرد دل من

دیگه تنها تر از این نمی شه باشم می دونی

سخته برام از تو جداشم می دونی

به دلم وعده دادم که چشات مال منه

به خدا دوستت دارم این دیگه حرف آخره

گریه و غم وای چه سخته برای من بی تو میمیرم

دونه دونه اشکهای من مثل بارونن بی تو می بارن

چشای من انگار فقط تو رو می بینن بی تو می میرم

گریه نکن همه چیز زیباست

آخر قصه خدا نگهدار .

و بعد رفتنت

پارمیس — Thu, 10 Jul 2008 09:13:57 GMT

و بعد از رفتنت

شبی از پشت یک تنهایی نمنک و بارانی ترا با لهجه گلهای نیلوفر صدا کردم
تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم
پس ازیک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس
تو را از بین گلهایی که در تنهایی ام رویید با حسرت جدا کردم
و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی
دلم حیران و سرگردان چشمانی است رویایی
و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم
تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم

همین بود آخرین حرفت
و من بعد از عبور تلخ و غمگینت
حریم چشمهایم را بروی اشکی از جنس غروب سکت و نارنجی خورشید وا کردم
نمی دانم که چرا رفتی
نمی دانم چرا شاید خطا کردم
و تو بی آن که فکر غربت چشمان من باشی
دانم کجا تا کی برای چه
ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید
و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت
و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خکستری گم شد
و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت
تمام بال هایش غرق در اندوه غربت شد
و بعد از رفتن تو آسمان چشمهایم خیس باران بود
و بعد از رفتنت انگار کسی حس کرد من بی تو تمام هستی ام از دست خواهد رفت
کسی حس کرد من بی تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد
کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد
و من با آنکه می دانم تو هرگز یاد من را با عبور نخواهی برد
هنوز آشفته چشمان زیبای توام
برگرد
ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد
و بعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و تردید
کسی از پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت
تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم
و من در حالتی ما بین اشک و حسرتو تردید
کنار انتظاری که بدون پاسخ و سردست
و من در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل
میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر
نمی دانم چرا شاید به رسم و عادت پروانگی مان باز
برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

چقدر سخته

پارمیس — Thu, 10 Jul 2008 07:51:00 GMT

چقدر سخته,

تو چشای کسی که تمام عشقت روازت دزدید و به جاش یه زخم همیشگی رو

قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت بشی حس کنی هنوزم

دوستش داری !

چقدر سخته ,

دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه روز زیر آوار غرورش همه

وجودت له شده !

چقدر سخته ,

تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی ولی وقتی دیدیش جز سلام چیز دیگه ای

نتونی بگی !

چقدر سخته,

گل آروزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی واون وقتبگی

گل من باغچه نو مبارک !

چقدر سخته, چقدر سخته

تو همون آبی که رسمه بریزن پشت مسافر
مث برق دو تا چشمی توی یک قاب شکسته
مث پرواز واسه قلبی که یکی بالاشو بسته
مث اون مهمون خوبی که میآد آخر هفته
مث اون حرفی که از یاد دل و پنجره رفته
مث پاییزی ولیکن پری از گل های پونه
مث اون قولی که دادی گفتی یادش نمی مونه
تو مث چشمه آبی واسه تشنه تو بیابون
تو مث یه آشنا تو غربت واسه یه عاشق مجنون
تو مث یه سرپناهی واسه عابر غریبه
مث چشمای قشنگی که تو حسرت یه سیبه
چشمه ی چشمای نازت مث اشک من زلاله
مث زندگی رو ابرا بودنت با من محاله
یک روزی بیا تو خوابم بشو شکل یک ستاره
توی خواب دختری که هیچ کس و جز تو نداره
تو یه عمر می درخشی تو یه قاب عکس خالی
اما من چشمام رو دوختم به گلای سرخ قالی
تو مث بادبادک من که یه روز رفت پیش ابرا
بی خبر رفتی و خواستی بمونم تنهای تنها
تو مث دفتر مشقم پر خطای عجیبی
مث شاگردای اول کمی مغرور و نجیبی
دل تو یه آسمونه دل تنگ من زمینی
می دونم عوض نمی شی تو خودت گفتی همینی
تو مث اون کسی هستی که میره واسه همیشه
التماسش می کنی که بمون اون میگشه نمیشه
مث یه تولدی تو مث تقدیر مث قسمت
مث الماسی که هیچ کس واسه اون نذاشته قیمت
مث نذر بچه هایی مث التماس گلدون
مث ابتدای راهی مث اینه مث شمعدون
مث قصه های زیبا پری از خوابای رنگی
حیفه که پیشم نمونن چشای به این قشنگی
پر نازی مث لیلی پر شعری مث نیما
دیدن تو رنگ مهره رفتن تو رنگ یلدا
بیا مثل اون کسی شو که یه شب قصد سفر کرد
دید یارش داره میمیره موند ش و صرف نظر کرد